Üzülsen… ne değişecek ki…
Bu dünya… hiç değişmez ki…
Üzülsen eline bir şey geçmez ki
Dünyanın hâli bu, hiç değişmez ki
Yıkılsan da kimse dönüp bakmaz ki
Yükünü sırtına yine sen alırsın
Şans ne zaman güler, bilinemez ki
Beklersin ama yüzüne bakmaz ki
İçinde kopan o fırtınayla
Susup da yoluna devam edersin
Sordum kendime geceler boyu…
Bu yük neden hep benim omzumda…
Yaşamalısın… yaşamalısın
Hayatın kahrına katlanmalısın
Yaşamalısın… ah yaşamalısın
Kırılıp yine ayağa kalkmalısın
Yaşamalısın… yaşamalısın
Dertlere boş verip yürümelisin
Yaşamalısın… ah yaşamalısın
İçin yansa bile gülmelisin
Sanki ben hiç acı çekmedim mi?
Sahte yüzlere hiç kanmadım mı?
Her verdiğimde paramparça olup
Yine de dimdik durmadım mı?
Vefasız aşklara kul olmadım mı?
Kendi içimde kaybolmadım mı?
Ama her seferinde küllerimden
Yeniden doğup çıkmadım mı?
Kimse bilmez içimdeki yangını…
Gülüşüm yalan… içim paramparça…
Yaşamalısın… yaşamalısın
Ne olursa olsun dayanmalısın
Yaşamalısın… ah yaşamalısın
Kendi karanlığınla savaşmalısın
Yaşamalısın… yaşamalısın
Düşsen bile tekrar kalkmalısın
Yaşamalısın… ah yaşamalısın
Bu hayatı inatla yaşamalısın
Yaşamalısın…
…başka çaren yok…
