Ne kaldı bana söyle
Kim vardı da gitmedi
Ben zaten geceleri
Kendime bile yetmedim
Bir sandalye
Bir sigara dumanı
Bir de sustukça büyüyen
İçimdeki harabem
İnsan alışıyor bazen…
Kendi sessizliğine…
Bana kalan yine dört duvar…
Biraz gece…
Biraz duman…
Biraz hasar…
Kimse duymadı içimde ne var
Ben sustukça büyüdü yaralar
Bana kalan yine dört duvar…
Penceremde şehir var
Ama bana çok uzak
Kalabalık sokaklarda
Yine yalnız kaldım bak
Herkes biraz öldürüyor
Seviyorum derken bile
Ben artık güvenmeyi
Gömdüm içimde bir yere
Giden gitti zaten…
Kalan da yarım kaldı…
Ben…
En çok da kendime geç kaldım…
Bana kalan yine dört duvar…
Bir kırık kalp…
Bir yorgunluk…
Bir mezar…
Sesim dönüyor boş duvarlardan
Sanki ben bile yokum buralarda
Bana kalan yine dört duvar…
